مرگ مانند غروب خورشید است . وقتی که خورشید در اینجا غروب می کند ٬ در جایی دیگر طلوع می کند . در واقع خورشید هیچ گاه غروب نمی کند . به همین ترتیب مرگ هم فقط یک توهم ظاهری ست . آنچه در این دنیا به عنوان مرگ تلقی می شود ٬ در دنیایی دیگر تولد است ٬ زیرا زندگی نهایتی ندارد .

عالم اختری ٬ دنیایی وسیع است . هر کس به تناسب شعور خود در عالم اختری در طبقه ای خاص قرار می گیرد . افراد خودخواه ٬ خشن ٬ بی رحم و بدخواه ٬ بعد از مرگ به طبقات پست تر و فشرده تر عالم اختری می روند که موجوداتی نظیر خودشان با همان خواسته ها و امیال در آنجا ساکن هستند . کسی که در زمین با عشق و شفقت زندگی کرده است ٬ بعد از مرگ به طبقات زیبا و درخشان عالم اختری می رود .

دوزخ نوعی قرنطینه روحی ست که برخی از روح ها باید در آنجا بمانند تا پالوده ٬ تطهیر و پاکی شوند . کسی که زندگی صحیحی را در پیش گرفته باشد ٬ این قرنطینه را نخواهد دید .

بخشهایی از کتاب زندگی پس از مرگ نوشته جی . پی . واسوانی