چهارشنبه 27 شهریور 1387
کلماتم را در جوی سحر میشویم
لحظههایم را
در روشنی بارانها
تا برای تو شعری بسرایم روشن
تا که بی دغدغه
بی ابهام
سخنانم را
در حضور باد
-این سالک دشت و هامون-
با تو بیپرده بگویم
که ترا
دوست میدارم تا مرز جنون.
شفیعی کدکنی




